despois non te sorprendas.....

Despois non te sorprendas si non recibes aviso, non te sorprendas  si non quero nin  verche...e sobre todo non te sorprendas si me ves continuar coa miña vida!non te sorprendas porque despois de todo non tes ese dereito, nin ese nin moitos outros que te encargaches de eliminar cos teus propios méritos.

Falando de dereitos, a partir de agora comprométome a ter únicamente un dereito...VIVIR...e sobre todo un único deber....OLVIDAR(aínda que ás veces, nun principio parece que non se poda)

Disfrutemos o momento....

A xente adoita a preocuparse sempre por cousas que nunca pasarán, atormentámonos con supostas imaxinacións nosas, ata tal punto son influenciables os nosos pensamentos que somos quenes incluso de sufrir cousas que nen sequera estamos vivindo, simplemente con pensalas....

A maior parte do tempo da nosa vida preocupámonos do futuro e do pasado, olvidándonos completamente do presente.

Disfrutemos do momento, do presente momento, do actual momento, ó fin e ó cabo os pequenos momentos son os que nos dan a gran felicidade.

Non se pode...

Non se pode abusar de inocencia e inxenuidade.....

miedo....

DiCeN Q a tRaVéS dE LaS PaLabRaS, eL doLoR sE HaCe MáS taNgiBLe, Q pOdEmOs MiRaRLo cOmO a uNa cRiaTuRa oScuRa, taNtO MáS aJeNa a nOsOtRoS, cUaNtO MáS ceRca La seNtimOs.

PeRo yO SieMpRe He cReíDo Q eL DoLoR Q nO eNcUenTra PaLabRaS paRa SeR expReSaDo eS eL MáS cRueL, eL MáS HoNdO, eL MáS iNjuStO.

ERa eSte uN TieMpO eN eL Q tOdaVía PoDía MiRaR aL FuTuRo cOn MáS eSpeRaNza Q MieDo.....

Cuestión de tempo.........

Antes non era tan evidente, parece como si aquel suceso fose o derradeiro e decisivo para afianzalo, agora cada día estou máis segura de que non se tratou máis que dun xogo,un xogo inútil que fixo perder a paciencia, o tempo e as ganas...un xogo no que saín perdendo, un xogo ó que non quedan ganas de volver a xogar.

E mentres se afianza, eu continúo contemplando atardeceres......asegurándome de non volver a vista atrás,contemplando únicamente a caída da tarde ou se cabe nalgún instantiño, o seu sorriso ó meu carón.

...............................

1 ano, xusto un ano, dende enton, a miña vida non para de dar tumbos como tal pedra que baixa por unha ladeira abaixo, un tras outro un tras outro....e preguntome: ¿cando parará?

GUILLOTINAS!!!

Hoxe vai por algo xusto....por unha protesta hacia algo, que  baixo a miña opinion (e penso que baixo a de casi todos....) debería cambiar...

Os guardarrailes,ou os comunmente coñecidos como quitamedos,algo que non entendo moito ben xa que en vez de quitalo, creo que  ainda che asustan mais,pero en fin...

Moita xente sufreu e sofre,dia a dia as consencuencias de estes elemntos de ¿seguridade? nas estradas,amigos,grandes amigos, coñecidos, veciños, primos,etc ...para tráfico simplemente son cifras,números para estadísticas,para min eran algo mais....e para as persoas que tamén perderon ou casi perden a alguén...tamén significa algo mais que uns simples números.

Creo que dende fai moito tempo van sendo horiñas de cambiar os estados das estradas...vale que se puideron equivocar co método de "proteción " e non deron co adecuado..pero sempre poderían ter a consideración de cambialo ou buscar formas(porque as hai!!!'... maias protectoras para poñer na parte baixa dos quitamedos vellos...ou incluso construílos de madeira que parece que dan bos resultados en Italia,ou facelos cunha estrutura dobre de maneira q non poidan cortar...) pero é máis fácil deixalos estar.Recordo tamén  para aqueles que aínda non o saiban que os quitamedos non só son armas letais para motoristas, tamén para coches...todo obxecto,persoa, vehiculo...etc...que colisione contra os quitamedos a tan só 30 km/h xa pode sufrir consecuencias de mutilacións ou importantes desgarraduras....actúan señoras e señores...como ben di o titulo...como GUILLOTINAS!....


Creo que deberían de tomar cartas no asunto,non se xoga con algo tan importante  como a vida das persoas... de pouco van a servir as campañas de tráfico....se non melloran a seguridade nas estradas.